Klik Untuk maklumat Lanjut

Showing posts with label suatu ketika. Show all posts
Showing posts with label suatu ketika. Show all posts

Wednesday, February 8, 2012

............. yang aku rindukan saat ini :(

Memang confirmlah aku rindukan family aku.
Mak, ayah, akak, anak- anak sedara, adik- adik, nenek.
Tapi yang kat bawah ni semua aku dah tak dapat nak ulang.
Ni semua kenangan.
*ada ke yang perasan sejak akhir- akhir ni aku selalu post pasal rindu- rindu kat orang. Motif? aku pun tak tau kenapa. Sejak makin tua ni, sensitip la sikit. Feeling kesedihan je.*


Aku ada beribu picture dalam external hard disk tu.
Tapi serious, kalau setiap kali aku tengok balik semua gambar tu, nangis.
banyaknya airmata aku.
cis.....
Nah, kalau ada banyak masa, layanlah semua gambar ni.



Aku rindu geng kerja kat Tour51. Semuanya, geng opis, geng driver, geng tour guide. Siap dengan bos kat sini pun aku rindu. Ni lah opis paling sempoi dan best sebab aku boleh nangis, ketawa, makan semua dengan diaorang. Nak mencarut pun boleh kat opis ni. Tak ada siapa marah sebab semua pun kaki carut kan!.
Left to right; Deqnoor, Kak Syima, aku dan Wei Wei.
Kak Syima je yang masih setia kat Tour 51 ni sekarang.


Aku rindu nak highlight rambut. Dulu salon kegemaran aku kat Alor Setar tu namanya Young Women. Aku selalu dapat diskaun sebab bawak ramai kawan buat rambut kat situ. Tu nampak kaler ape tu kat rambut? 

Aku rindu rambut highlight kaler pink ni jugak. Buat sendiri ye!!!! hahahaha

Aku rindu Tasik Guthrie. Selalu lepak petang- petang. Kalau rajin aku main canoe kat sini. Kalau malas, aku tengok je gelagat orang kat sini.

Aku rindu Langkawi!!!!!

Aku rindu Penang!!!

Aku rindu nak pakai camni waktu buat presentation ok! Suka over tau. Orang lain pakai baju kurung je kot.

Aku rindu Langkawi!!! eh, tadi kan dah rindu? ya, nampak sangat aku rindu sangat kat Langkawi kan. Banyak sangat kenangan. Kenangan dengan Lis masa buat assignment. Buat ke? Kenangan clubbing kat Ground Zero, Awana Porto Malai dengan group kelas marketing *kantoi*. Kenangan berkayak selama 5,6 jam kat Sg. Kilim. Kenangan kena gigit pepijat *padan muka sebab nak tidur bilik murah* kenangan honeymoon. Macam- macam lagi kot kenangan kat Langkawi.

Aku rindu main bowling dengan kawan- kawan. Siap ada yang sanggup ponteng kelas ok masa ni!!!

Aku rindu tengok nama aku kat monitor ni. Ya, aku tau setiap kali main bowling, tak kira dengan siapapun mesti nama aku tercorot. Aku memang tak pandai main boling la.


Aku rindu buat assignment dengan korang. Buat ke tak sebenarnya?

Aku rindu gurau senda dengan botak!!! Dia abang yang baik untuk kami semua.

Aku rindu nak tengok pelangi kat jalan ke Perlis. Tapi tak ingat area mana. Tapi selalu la nampak pelangi kat sini. Sanggup kan berenti tepi jalan nak amik gambar.

Aku rindu nak dengar announcement "kelas cancel' then kitaorang akan fikir nak lepak mana ni, kelas cancel.
*pic ni, aku dengan Botak tengah feeling konon- konon uni kitaorang kat Cameron Highlands. Ada kabus- kabus waktu pagi*

Aku rindu buat presentation.

Aku rindu jugak kat geng opis Nantha Travel. Masa ni bos belanja pi Cameron. Siap bagi duit poket ya!

Aku rindu jalan- jalan hujung minggu dengan housemate. Ni kurang dua orang dalam picture. Lis dan Sue tak ada. Tempat nak lepak, depends pada apa yang nak dicari. Kadang lepak Sungai Wang, kadang pi Berjaya Times Square. Kadang sanggup Midvalley tu. Tapi KLCC memang tak lah sebab hari- hari dah pi KLCC. Kata opis Wisma Sentral kan. Sebelah KLCC tu. Opis lagi satu kat Angkasa Raya, pun sebelah KLCC. Masa aku kat Nantha Travel je jauh sikit opisnya, kat Cheras nun.

Aku rindu nak buat poco- poco. Tapi sampai sudah memang aku tak hafal pun stepnya.

Aku rindu kelas Event. Tiap kali kelas Event memang macam takut- takut kot semua student. Takut dengan lecturer katanya. hahahhahhahha.

Aku rindu kawan- kawan sekolah menengah juga!!! Dulu tiap- tiap tahun wajib raya sama- sama. Tapi sejak aku tercampak bermastautin jauh ni, tak dapat jumpa diaorang.

Aku rindu Planet Hollywood ya. Dulu selalu lepak sini. Request lagu adalah wajib. Lagu apa? lagu Here Without You by 3 Doors Down.

Aku rindu zaman rajin camping. Ni masak breakfast ni.

Aku rindu Adem jugak. Dia yang selalu masak sebenarnya. Aku tolong- tolong je. hahahahhah..... Ada sekali nak buat breakfast nasi goreng, tapi nasi terlembik sampai nak jadi bubur. 
Ya, nasi sudah menjadi bubur.
Akhirnya pagi tu semua orang kena breakfast bubur nasi ya. Tapi sedap je. Sambutan hangat je dari semua orang.


Aku rindu white water rafting. Apa? Korang ingat aku lembik ke? Aku berjiwa kental ya. Aku yang pakai helmet merah tu.

Aku rindu Kak Nadia jugak. Mana dia sekarang? Kawen tak dia dengan Nasir tu?

Aku rindu karaoke jamban kat C-mart. Lain kali aku cerita pulak pasal kitaorang (aku dengan Lis) nak kena culik lepas karaoke. Ini betul- betul bukan cubaan ok!

 Aku rindu nak berulang naik bas selama 10 jam. Johor- Kedah, Kedah- Johor.

Aku rindu suasana macam ni jugak!!! Ni kat Hutan Sintok. Aku tumbuk cili untuk masak ok saat orang lain masih tido.

Aku rindu jungle trekking. Eh, korang perasan tak tiap kali gambar aku buat aktiviti outdoor aku pakai sandal tu? Nape tak pakai kasut? Sebabnya, aku takut pacat. Kalau pakai kasut, aku tak nampak pacat tu. Mana tau nanti kot- kot buka kasut je, pacat da gemok hisap darah aku. So, aku suka pakai sandal sebab kalau ada pacat naik, aku boleh terus buang.
*ok tipu. Bukan aku buang. Aku suruh orang lain yang buangkan*

Aku rindu Salted Lemonade kat Old Country. C-mart. Betulkan Lis, nama kedai tu Old Country?

Eh, dah lah.
Penat nak nangis ni.
Korang percaya ke aku taip ni sambil nangis?
Ya, aku nangis ok.
Kan aku kata sekarang aku ni cepat sensitif.

T_T




Monday, January 23, 2012

S u a t u . K e t i k a (part 2)

Ok, sambung cerita zaman kanak- kanak ya.
Masa tahun 1995 aku pindah ke Simpang Renggam , Kluang, Johor.
Reason pindah?
Family buat rumah kat sana.
Sebab arwah atuk yang suruh buat rumah.
Masa tu arwah atuk dah tua dan start sakit- sakit.
So, dia mengharap ada anak perempuan yang duduk dekat dengan dia.
Sebab mak aku je yang belum ada rumah sendiri, atuk pun suruh la buat rumah kat tanah mak which is belakang rumah atuk je.
Sebenarnya buat rumah tu dari tahun sebelumnya, tapi sebab buat sendiri so bila mana ayah sempat balik sana baru dapat buat and ditolong oleh pakcik- pakcik aku sebelah mak.

Bila pindah Simpang Renggam ni, aku sekolah la kat tempat baru.
Tapi akak aku tak pindah sekali.
Dia nak habiskan PMR kat Pontian.
So, dia tinggal kat rumah atuk sana untuk habiskan tahun tu.

Bila aku pindah sekolah baru, aku rasa lain lah.
Biasalah, budak baru kan.
Mesti ada kawan sekelas ngorat.
Hahahhaha...
Tapi serius aku benci la nak kawan- kawan macam tu dengan budak lelaki.
Hantar surat lah.
Bagi hadiah la.
Ada aku kisah?
Aku agak boyish la masa sekolah rendah.
Rambut pendek sentiasa sebab tiru Sofea Jane masa cerita yang dengan Aman Graseka tu.
Cinta Kita kan tajuknya.
Tapi nak letak gambar zaman tu tak bolehlah.
Sebab album zaman tu ada kat kampung.
Cuma ada 1 picture ni aku curi kat fb kawan.
Sorry Has, aku curi.
Halal kan ye.

Kawan yang aku tak ingat nama minta maaf ya. Melayu mudah lupa kata DR. M. Aku malaslah nak state nama korang satu- satu. Tapi sometimes ada yang aku jumpa kat mana- mana tu aku terlupa nama, so, tak jadi nak tegur. Boleh gitu?

Seriously, korang tak akan nampak muka aku..
Tu aku yang duduk terkangkang kanan sekali.
Gaya duduk pun orang tau agak kelelakian perangai aku kan.
Ni picture darjah 5.
Guru kelas aku Cikgu Fauzi.
Dia selalu sound gaya aku jalan suka seret- seret kasut.
Dia kata aku ni orang malas sebab tengok gaya jalan pun dah tau.

Tak baik tau cikgu cakap saya macam tu.
BM saya dua- dua paper dapat A tau masa UPSR dulu.
*Cikgu Fauzi ni ajar BM

Banyak tau kenangan aku kat sekolah ni.
Sekolah Kebangsaan Seri Kencana.
Aku pergi sekolah selalu jalan kaki tau.
Sebab masa aku dah duduk Simpang Renggam ni, ayah aku kerja kat PLUS.
Dia jadi mandor (apa ek frasa yang betul bagi pekerjaan ni).
Macam Supervisor kan.
Dia pantau kerja orang yang sapu- sapu kat R&R tu n pastikan landskap sepanjang kawasan jajahan dia tu cantik je dan menepati piawaian PLUS.
Masa ni, memang ayah aku kerja sibuk sangat.
Kadang- kadang balik rumah untuk makan, pastu pergi kerja semula.

Masa duduk Pontian dulu, kerja kebun. 
Pagi sampai petang.
Malam memang kat rumah.
Dia balik dari masjid malam- malam mesti paksa aku duduk dan belajar depan mata dia.
Tapi bila dah kerja macam ni, aku belajar sorang- sorang.
Biasalah kan.
Makin nak cari harta, makin kurang masa.
Aku dengan adik aku memang jalan kaki pergi dan balik sekolah.
Kadang- kadang je tumpang pakcik aku.
Jalan tu tak adalah jauh mana.
Lagipun masa kecik kan suka jalan.
Lagi pulak ada je kawan- kawan dari kampung sebelah yang jalan kaki juga.
So, tak adalah sunyi sangat.

Korang cer try bayangkan penat ke tak.
Pagi pergi sekolah rendah.
Balik pukul satu tengahari.
Pukul 3 pergi sekolah agama pulak.
Balik pukul 6.30 petang.
Jalan kaki tau.
Jarak jalan macam dari Puduraya pergi Pavilion tu.
Bawak beg sekolah berat- berat.
Aku pun tak pasti kenapa masa tu aku tak nak naik basikal ye?

Tapi zaman aku tu, belum ada banyak kes culik ke, rogol ke... so, kami tak takut pun jalan kaki.
Kalau sekarang memang adik- adik aku tak pernah jalan ke sekolah.
Kau gilo?
Bahaya tau zaman sekarang!

Kawan- kawan aku dari sekolah ni, kebanyakannya masih contact- contact lagi.
Say thanks to FB lah kan.
Sebab kebanyakannya contact kat fb je. 
Pertemuan semula pun dalam fb.
Macam Mala, masih selalu jumpa.
Lagi pun memang aku rapat dengan dia.
Eh, dia ni kawin dengan member sama- sama sekolah rendah tau.
Panjang sungguh jodoh mereka.
Dari cinta monyet kepada cinta abadi.
Masa sekolah menengah kitaorang duk satu asrama.
Tu cerita lain kali la ye pasal duk hostel.
Geng lain- lain macam Umilia (last year dia ada datang tempat aku), Lynda (satu uni. dengan aku, haruslah selalu jumpa jugak dulu), Hamzi (doktor kau sekarang), semua dah berjaya jugak dalam hidup masing- masing. Tapi bilanya korang nak kawen? Korang ingat korang muda lagi? sama umur kan dengan aku!
Aku dah kawin 3 tahun ok!!!

Kat SK Seri Kencana ni, aku macam belajar jadi malas sikit.
Kerja sekolah kadang ada yang tak siap, macam math. 
Sebab aku tak suka math. 
Dari kecik sampai ke tua.
Pengakuan di sini, aku tak lulus Add Math masa SPM.
T_T
*Gila malu bagitau korang*
Tapi paper math biasa aku cemerlang la jugak.
Cuma add math ni macam aku tak suka la cikgu tu. So, selalu kutuk- kutuk sebab tu tak lulus kot. 
Tak berkat ilmu tu kata mak aku.
Kira- kira memang aku selalu out.
Lain bebenor dengan adik aku.
Dia bijak bab kira- kira ni n paper sains macam fizik, kimia, bio.
Tapi bab Sejarah, BM, Geografi..hancussssss.

Account pun aku tak suka.
Masa form 4 aku drop acc. then amik Lukisan Kejuruteraan.
Kat universiti 2 kali amik paper acc gagal ok!!!
Kali ketiga baru lulus.
Itu pun dapat C+ agaknya.
Tapi kira duit harus sentiasa betul ya.
$$$$$$$$$$

Aku tak lah salahkan ayah aku sebab tak pantau pelajaran aku dan adik- adik.
Dia bekerja cari duit untuk kami sekeluarga.
Ada kakak pulak, duduk dengan nenek kat kampung.
Mak pun kerja jugak masa ni.
Mak aku jenis orang yang tak reti duduk- duduk goyang kaki.
Sampai sekarang pun ada je kerja dia buat.
Sekarang selalu amik order buat kuih untuk kenduri, mesyuarat, jamuan- jamuan korporat... chewah.. Promote pulak kan.
Ye lah, mak aku nak menjahit, mata dah rabun sangat.
Susah.
Buat kuih dan kek je lah yang senang untuk dia cari duit dan mengisi masa lapang.

Tapi dalam pada aku malas- malas, aku tak adalah sampai dapat nombor lebih dari 5 kat dalam kelas.
Tak caya boleh tanya kawan- kawan sekolah aku ya.
hehehhehehe....
UPSR aku dapat 4A 1B.
*bangga kejap*
hahahahahhahhaha

Sekolah agama aku kat kampung sampai tahap 5.
Lepas tu sambung masa dah duk hostel.
Sekolah Agama Bandar Kluang.
Tapi tu cerita nanti,.
Banyak kot kontroversi masa aku sekolah kat sana.

Sepanjang sekolah rendah sekali je kot aku ikut rombongan sekolah.
Rombongan sekolah agama, pergi KL dan Melaka.
Sampai sekarang pun memang adik- adik aku yang pergi rombongan kat KL n Melaka jugak.
Cuma tempat lawatan upgrade la sikit kan, macam pergi Petrosains semua tu.
Zaman aku, harus Muzium Negara, Tugu Negara, Zoo Negara je.
Benci lah kalau ingat pasal rombongan ni.
Masa hari balik, perjalanan malam.
So, sampai kat kampung tengah malam.
Guru Besar dan kawan- kawan kejut aku tak bangun- bangun.
End up, Guru Besar angkat aku tidur kat rumah dia.
korang bayang, dari dalam bas sampai masuk rumah.
nasib baik dulu badan aku slim river je.
Kalau macam sekarang???
laki aku nak angkat pun tak kuat wei.
Bukan aku sorang la.
Ada 5,6 orang kawan yang tidur rumah dia jugak.
Guru Besar tu sedara aku jugak.
Yang aku ni, bangun pagi macam terpinga- pinga kenapa boleh tidur kat rumah dia.
Kenapa kawan- kawan tak nak gerak aku.
Diaorang kata puas satu bas gerak aku.
Tapi aku tidur lena sangat.
lol
Malu seyyyy...
Sampai sekarang kalau aku jumpa Guru Besar tu, mesti teringat insiden ni.

Rombongan lain macam camping- camping aku tak suka.
Sebab aku fikir mesti susah nak mandi ke apa semua.
Gila gedik kan.
lagipun aku bukan aktif persatuan ni semua.
Malas layan.
Masa kat universiti je baru rajin nak aktiviti semua.
Outdoor n extreme ya.
Lemah lembut punya aktiviti aku tak layan.

Sukan- sukan pun tak minat.
Sebab aku dari kecik memang selalu sakit kepala.
Dah sekolah menengah baru tau orang kata migrain.
Dulu siap nangis bila baca majalah ada orang selalu sakit kepala rupanya ada barah otak.
Lepas tu 6 bulan kemudian mati sebab lambat rawat.
Siap paksa mak ayah bawa check kot- kot ada barah tu.
Gilo kan.
Kalau ada, harus aku dah kat alam kubur sekarang.

Selain tu, aku antara murid yang rajin ke arah aktiviti ilmiah.
Macam pertandingan bercerita, berzanzi, Tilawah Al-Quran semua tu aku masuk ok.
Pertandingan bercerita kisah nabi ya.
Aku ingat lagi.
Masuk bertanding kat sekolah lain.
Kalau kisah nabi ni, kita kena ada baca petikan ayat Quran.
Tapi masa bertanding tu aku macam tetiba lost.
Bercerita je, yang ayat tu lupa nak baca.
Kalah la.
Dapat hadiah saguhati.

Masuk pertandingan tulisan khat menang dapat no 2 kot.
Lawan kat sekolah lain jugak.
hadiah adalah duit RM10 dengan pasu hiasan isi bunga tu.
Pasu tu pulak sama macam mak aku punya.
Nampak sangat kan beli kat Air Hitam.

Tapi start sekolah tahap 2  memang every year aku masuk pertandingan bacaan berzanzi.
Sampai darjah 6 still aktif ok.

Lepas tu, kalau hari guru kat sekolah selalu aku dan team buat persembahan.
Biasalah persembahan lakonan tu semua kan.
Kalau berlakon untuk hari guru, mesti ada babak murid nakal.
Aku adalah pembawa watak tu yang tegar.
Tak pernah jadi baik.
Jahat sangat ke muka aku....sob...sob...

Apa lagi ek kenangan aku kat SKSK ni?
Cinta monyet?
Dah darjah 6 tu adalah.
Siap ada sorang budak ni macam obses kat aku.
Hahhahahhahah.
Gila perasan.
Nama tak akan direveal ya.
Selalu tulis surat kat aku.
Siap hujung minggu nak ajak aku pi Taman Rekreasi Tropical Village kat Air Hitam tu.
Matilah kecik- kecik pandai ajak dating kan.
Aku tak layan pun.
Gilalah, jangan dia baca blog ni sudah.
Tak pe bro, kau bukan tak hensem, cuma aku tak bersedia lagi nak ada pakwe masa tu.
Baru 12 tahun kot.

Nanti next part aku cerita zaman duduk hostel ya.
Aku sekolah menengah kat 3 buah sekolah tau.
Kau ada?
(",)

to be continue.....
* bajet macam drama telenovela kan. Ni, baru kisah awal belajar hidup, tak banyak plot yang best* 

Friday, January 20, 2012

S u a t u . K e t i k a (part 1)

Saat menulis entri ni, 
Aku menangis.
Menangis bukan sebab sedih ke apa.
Sebab teringat kegembiraan sepanjang menjalani kehidupan di bumi pinjaman ALLAH s.w.t.

Tak ada sebab, atau permintaan dari orang lain untuk aku tulis entri ni.
Hanya nak kongsikan kisah hidup aku dengan korang semua.
Tapi aku divide part by part la.
Yang ni 1st entri aku cerita zaman kanak- kanak la.

Aku lahir kat Pontian, Johor.
Beranak kat rumah ok.
Bukan kat hospital.
Mak kata masa nak lahirkan aku, dia tengah tengok tv.
Cerita kelakar.
Tengah sakan gelak- gelak, terasa nak terberanak.

So, keluarlah aku.
Budak tembam.
Tapi putih selepuk macam anak cina kata diaorang.
Mak dan ayah kata, masa tu semua orang cakap aku gemuk gila.
Tak nampak leher.


Ni gambar masa dah dekat sebulan kot.
Dah normal sikit la. 
Tak adalah gemuk sangat ke apa kan.

Nama aku, Nazratul Azra tu pakcik aku yang bagi.
Masa tu dia tak ada anak lagi.
Tu sibuk- sibuk nak bagi nama kat aku kot.
hahahhahahha...

Masa kecik dulu, aku duduk rumah kampung.
Rumah papan.
Aku bukan orang senang masa kecik.
Rumah yang kitaorang duduk tu pun, rumah tauke tempat ayah aku keja.
Walaupun rumah tak besar mana, tak lawa mana, tapi aku happy sangat duduk situ.
Masa tu, ayah aku keje kebun je.
Keje ikut Cina.
Kebun sawit, kebun nenas.
Rumah kitaorang pun belakangnya banyak pokok sawit.

Mak pulak keje kilang.
Dekat je dengan rumah kitaorang.
Sambil- sambil tu mak ambik upah jahit baju.

Cuba tengok picture bawah ni.

Yang ada tulis nama Atun tu akulah.
Telinga capang ye, trademark sampai ke tua ni.
Semua orang tau aku anak tukang jahit.
Sebab apa?
Sebab baju gaun aku tu mak jahit sendiri.
Guna kain lebihan baju orang.
Budak sebelah aku tu pulak, mak aku jahit jugak baju tu.
Tapi siapa ek nama dia?
Lupalah.
Yang belakang, nama Zura tu kakak aku.
Dari kecik sampai besar, dialah musuh ketat aku.
Selalu gaduh dengan dia.
Dia suka sangat cubit aku masa mengaji.
Tapi bila masing- masing dah kawen ni, barulah tak ada gaduh.
Matang kot. 
ke, tanda- tanda penuaan?
hi..hik...

Eh, tulisan dalam gambar tu aku tak pasti siapa yang tulis.
Nak kata tulisan aku, memang tak lah kot.
Tulisan aku buruk.

Masa kecik, kat kampung tu sepupu paling aku rapat ada dalam gambar tu.
Nama Farid.
tapi aku panggil Abg. Ujang je.
Dia tua setahun dari aku.
Kitaorang selalu buat semua benda sama- sama.
Mancing ikan haruan n keli kat parit, main basikal, kutip cendawan sisir kat pokok getah, mandi parit.
Semua kitaorang buat sama- sama.
Sampai kadang- kadang nak g buang air besar pun sama- sama.

Kenapa rapat sangat dengan dia?
Sebab mak kan kerja, mak dia pun, so kitaorang sama- sama membesar kat rumah atuk.
Rumah atuk just selang 3 buah rumah je dari rumah aku.

Antara benda yang paling kitaorang takut masa kecik, bunyi helikopter atau kapal terbang.
Kitaorang akan berlari ketakutan peluk mak uda.
Kitaorang bayangkan yang kapal or heli tu akan campak bom kat kitaorang.
hahahahhahah....
Tapi bila dah tak takut dengan semua tu.
Aku selalu lambai- lambai, jerit, panggil kapal terbang suruh turun ambik aku.
Gila kan!
***eleh, korang pun sama macam aku kan masa kecik dulu.

Aku sedih masa tahun 1991 kot kalau tak silap.
Sebab family mak long (family abg. Ujang) pindah felda.
Felda kat Segamat.
Jauh.
Sian aku tak ada kawan.
Tinggal aku, adik aku Daus, ngan anak Pak Imam, si Salleh tu je yang rapat n selalu main sama.

Umur 6 tahun, Saleh masuk sekolah tadika.
Aku tak masuk pun.
Sebab tadika yang sesi pagi penuh.
Kena masuk sesi petang.
Last- last mak tak hantar pun aku kat tadika.
Sebab petang kan susah nak hantar.
Mak kerja.
So, aku belajar kenal huruf dan mengeja kat rumah je.

Masuk darjah 1.
Aku sekolah kat Sekolah Kebangsaan Kayu Ara Pasong, Pontian.
Aku kena masuk kelas Penggawa.
Sebab kan cikgu ingat aku tak tau benda, sebab tak sekolah tadika.
Kelas yang 1 lagi nama dia Bentara.
Konon yang dah pandai eja masuklah kelas tu.

Hari pertama sekolah, aku tak nangis.
Tapi hari kedua nangis.
Aku pun tak tau kenapa.
Padahal tak ada pun orang buli aku ke apa.

Sepanjang dalam kelas tu, aku menunjukkan pencapaian yang bagus.
Aku antara yang paling terror mengeja.
Darjah 1 tu aku dah pandai eja, contoh perkataan yang susah macam 'nyanyi'.
Ada orang sampai ke tua ni selalu salah eja 'nyanyi' kan.
So, sebab aku pandai sangat lepas periksa setengah tahun aku dipindahkan kat kelas Bentara.
hik...hik...
Masa tu aku dapat nombor 2 kot.
Tu yang pindah kelas tu.

Masa zaman aku, darjah 1 belum kena sekolah agama.
(kat Johor semua murid kena masuk sekolah agama ya)
Orang lain, masa darjah 1 tu petang diaorang masuk kelas Fardhu Ain.
Aku tak pun.
Sebab tak ada orang nak hantar.
Masa aku sekolah rendah darjah dua, barulah masuk sekolah agama darjah 1.
Sekolah agama ni, kalau kita ada tak lulus matapelajaran macam Ibadat n Tauhid tak boleh naik kelas tau.
Contoh kalau korang tiap- tiap kali exam tak lulus Ibadat, sampai ke tua lah duk dalam darjah 1 sekolah agama.

Sekolah agama aku kat Sekolah Agama Tanjung Air Hitam.

Sebab sekolah rendah n sekolah agama kat sekolah yang berlainan, aku ada lebih ramai kawan dari orang lain.

Gambar ni masa aku darjah 2.
Sepupu aku tunang.

Masa ni, kat sekolah agama tengah exam amali solat.
Sebab ayah aku dah datang tunggu nak bawa aku balik awal dari sekolah, Ustazah suruh aku buat Solat Maghrib sebab senang.
Orang lain kena Solat Subuh.
huhuhu...
Dah la masa tu memang tak hafal Doa Qunut.

Aku sekolah kat Pontian sampai darjah 4 je.
Bulan 7 kot aku pindah.
Aku sayang semua kawan- kawan aku kat SKKAP n SATAH.
Masa nak pindah ada jamuan.
Kat sekolah agama la paling sedih.
Sebab semua kawan bagi ucapan kat aku.
Still ingat la kawan- kawan sekolah agama aku,
Siti Hajar, Aisyah, Noreen, Hasmah, ramai lagi. Tak ingat nama.
Sekolah rendah aku ada Akma, Farhana, Mariati, Hasmah, Mahathir, Fauzan, Awal, Sumasni, Nurul Ain, Liza, Iskandar, Suzi, wahhhhhhhhhhhhhhh... ramai lagi yang aku dah tak berapa ingat nama.
Tapi still ada yang contact- contact kat fb.

Aku antara budak yang disayangi jugak kat kampung.
Ada pakcik tu, keje bawak lori ayam.
Selalu singgah bagi ayam kat family kitaorang.
Dia bestfriend la dengan ayah aku.
Ada sorang lagi pakcik ni, dia keje kat Singapore.
Selalu belikan aku dengan akak anting- anting, mainan, aksesori dari Singapore.
Masa nak pindah, orang kampung macam ada bagi duit- duit lah kat kitaorang 4 beradik ( tahun 95 tu aku cuma ada 4 beradik je). 
Tapi dalam 4 beradik tu, aku yang dapat paling banyak duit.

Cerita lepas pindah dari Pontian tu, nantilah kat part 2 pulak.
Panjang dah kot entry ni.